Mroźno… mroźniej…

W okresie jesiennym przy występujących porannych przymrozkach można się pokusić o próby fotografii zamrożonych roślin.

Jest to moje trzecie podejście do tematu – chociaż czekam na okres kiedy to zaczyna osadzać się szadź wówczas kryształki lodu są dużo większe i tworzą bardziej fantastyczne kształty.

Rośliny pokryte kryształkami lodu nabierają innych kształtów i kolorów na razie są to zmiany chwilowe – wystarczy delikatne ogrzanie promieniami słońca i efekt zamrożenia znika…

Ciekawe miejsca: Rezerwat „Świnia Góra”

Korzystając z chwilowej poprawy pogody w sobotę udało się wyskoczyć do Rezerwatu „Świnia Góra”. Bardzo ciekawe, dzikie i piękne miejsce w niewielkiej odległości od Bliżyna i Suchedniowa.

Bogata flora, liczne drzewa pomnikowe i rośliny rzadkie i prawnie chronione. Występują tu prawie wszystkie typy siedliskowe lasu. W części zachodniej ślady historycznego górnictwa rud żelaza, trwającego od XVII w. do lat 20 XX w. Przez rezerwat przechodzi szlak turystyczny z Bliżyna do Zagnańska. Miejsce niesamowite, ukazujące potęgę przyrody, do którego warto wracać i do którego wrócę jeszcze nie raz.

Tettigonia viridissima

Pasikonik zielony (Tettigonia viridissima) gatunek owada należący do rzędu prostoskrzydłych.
Duży owad pospolicie występujący wśród wysokiej trawy, krzewów a nawet drzew. Jest sprawnym drapieżnikiem polującym na mniejsze owady. Silny aparat gębowy typu gryzącego, długie czułki, dobrze wykształcone oczy i skoczne nogi czynią go sprawnym myśliwym.


W rozwoju nie występuje stadium poczwarki: z jaj złożonych w ziemi lub szparach kory wylęgają się larwy o wyglądzie zbliżonym do dorosłego osobnika, larwy przechodzą kilka wylinek (właśnie takie zdarzenie udało mi się uchwycić).


Posiada bardzo dobrze wykształcone, długie skrzydła dzięki czemu jest prawdopodobnie najlepszym lotnikiem wśród krajowych gatunków pasikoników. Latem samce przez cały dzień do późnej nocy trą pierwszą parą sztywnych skrzydeł na których znajdują się aparaty strydulacyjne, dając pasikonikowe koncerty. Dźwięki wydawane przez ten gatunek są stosunkowo jednostajne, terkoczące. Krótkie przerwy występują rzadko.